Pedagogika radykalnego humanizmu erich fromm biography
Home / Writers, Artists & Poets / Pedagogika radykalnego humanizmu erich fromm biography
W roku 1941 ukazała się jego pierwsza książka „Ucieczka od wolności”, która przyniosła mu światowy rozgłos i uznanie. Kieruje się przeszłością, a nie przyszłością, która jest dla niego nieznana i nie daje mu oparcia we władaniu innymi. W takim społeczeństwie ma się odrodzić duchowo człowiek: zdolny do miłości, twórczości i braterstwa.
Pedagog popierający Fromma dostrzega w dziecku potencjał jego indywidualnych sił rozwojowych, dobro natury ludzkiej, zdolność do miłości, ufa możliwościom konstruktywnej, nieskrępowanej aktywności wychowanków oraz ich zdolności do samostanowienia i samorealizacji.
Pozostał tam prawie do końca swojego życia, z racji przejęcia władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera. Władza nad innymi potrzebna mu jest do zapewnienia sobie lepszej sytuacji i do możliwości wpłynięcia na zmianę własnych warunków życia. W procesie wychowania i kształcenia sprowadza się to do zdolności obronnych osoby na zagrożenie jej życia, indywidualności, mocy sprawczej, godności oraz sublimowanie skłonności nekrofilnych, destrukcyjnych, pasji niszczenia siebie czy innych.
Pedagogika radykalnego humanizmu Ericha Fromma Erich Fromm (1900-1980) - żył 80 lat.
Według współczesnych badaczy piśmiennictwa Ericha Fromma, chociaż nie był on pedagogiem tylko psychologiem, to w znaczący sposób wpłynął na postrzeganie przez samych pedagogów teorii i rzeczywistości wychowawczej. Wiara w wolność, prawo człowieka do bycia sobą, samopotwierdzenia i walki przeciw wszystkim tym , którzy usiłują nie dopuścić, aby stał się sobą.
W zbiurokratyzowanych społeczeństwach nasila się poczucie beznadziejności i bezsilności wychowawców wobec struktur oświatowych.
Może to nastąpić dzięki wolności od więzów politycznych oraz wolności do tworzenia i do twórczości, dzięki wolności myślenia i prawu do podejmowania ryzyka.
Zdaniem Fromma natura człowieka nie jest ani dobra ani zła. Jest pochodną dominującej w człowieku orientacji nekrofilnej (ku śmierci, ku destrukcji, ku złu) oraz postępującej biurokratyzacji współczesnych społeczeństw przemysłowych.
W instytucjach edukacyjnych nie mamy do czynienia z otwartą wrogością, ale jedną z dwóch form bliskości pomiędzy podmiotami procesu kształcenia: Bliskość submisyjna to podporządkowanie się komuś, od kogo się zależy. Ograniczony dostęp do dóbr materialnych sprawia, że tylko nieliczni, najsilniejsi, mający większy dostęp do władzy mają do nich dostęp.
Niepokoi go, że cywilizacja przemysłowa nie jest zorientowana na życie ale na jego struktury, mechanizmy, wytwory materialne.
Klucz do dobrej edukacji: rozpoznanie przez pedagoga potrzeb uczniów, służących ich rozwojowi i radości życia, rozwijaniu zdolności krytycznego myślenia i doświadczeń humanistycznych. Pod koniec 1932r. Fromm stara się zrozumieć istnienie przemocy między ludźmi, agresji i okrucieństwa, upatrując ich przyczyn w niemożności rozwiązywania przez człowieka podstawowych problemów swego życia, w niezdolności do kochania innych, ale także w nekrofilnej orientacji wszystkich nowoczesnych społeczeństw przemysłowych, bez względu na ich polityczne struktury.
Mówi się o syndromie wypalenia zawodowego.
Krytyka Fromma istniejących form życia społecznego (społeczeństwa nabywców i społeczeństwa produktywne prowadzi do odmiennych form organizacji społeczeństw czyli do zdrowego społeczeństwa. Typ ten nie hamuje rozwoju, nie powoduje konfliktów wewnętrznych ani utraty energii.
Istota człowieka według Fromma:
Człowiek jako wilk – istota niszcząca innych z natury, wykorzystująca w swym życiu codziennym okazje dla okrucieństwa i sadyzmu w stosunku do innych osób;
Człowiek jako owca – istota uległa, wyrzekająca się własnej woli, rezygnująca z własnej autonomii, indywidualności, tożsamości, osobą podatną na zewnętrzne wpływy.
zobacz całą notatkę
Jak wprowadzić ideę biofilii w życie? Nie hamuje rozwoju, nie powoduje konfliktów wewnętrznych ani utraty energii.